Een app om de toekomst te voorspellen
24 januari 2021
Een tijd geleden kreeg ik het verzoek om een Tarot app te schrijven. In eerste instantie moest ik even nadenken; ik geloof namelijk niet in dit soort zaken. [discussie: moest ik deze klus daarom afwijzen?] Uiteindelijk heb ik het appje gemaakt, en daarbij kwam er een interessante afweging voorbij.
Implementatie
De functionele specificatie was als volgt: de gebruiker krijgt een geschudde pak Tarot kaarten als rij voorgeschoteld — met de rug omhoog. Vervolgens kiest de gebruiker drie kaarten. Deze worden in volgorde van selectie getoond, met per kaart wat uitleg erbij, en een telefoonnummer dat gebeld kan worden voor meer duiding door een medium.
Ik heb dit geïmplementeerd als een array van alle kaart objecten, die ik vervolgens randomiseer. Daar loop ik doorheen en maak voor ieder object een html element aan. Als je klikt op dat element, dan wordt die kaart in de selectie opgenomen, en uiteindelijk getoond.
Op die manier probeer ik zo dicht mogelijk bij de werkelijkheid te blijven: de keuze van de gebruiker vindt plaats na het husselen van de kaarten, als de volgorde al vast ligt.
Een eenvoudiger manier zou zijn geweest: toon een rij “ruggen”, selecteer er drie (zonder dat dit iets betekent), en toon gewoon 3 willekeurige kaarten bij het “omdraaien”. Op die manier zou de keuze van de gebruiker echter geen invloed hebben op de selectie. De gebruikerservaring zou identiek zijn geweest, maar toch heb ik daar niet voor gekozen, omdat ik in mijn optiek daarmee de gebruiker voor de gek had gehouden…
Ik ben benieuwd hoe anderen daarover denken? Heeft iemand vergelijkbare ervaringen?
Andere aantekeningen
Single Point of Failure
31 augustus 2025
We vrezen vaak het single point of failure — één plek waar alles kan vastlopen of lekken. Maar juist daar zit ook de sleutel: één plek om te sturen, te beveiligen en fouten te herstellen. Of het nu gaat om een AI-gateway die digitale autonomie waarborgt, of een centraal administratiekantoor voor medisch onderzoek dat privacy en toestemming strak beheert: kwetsbaarheid en mitigatie vallen samen. De crux is niet óf je centraliseert, maar hóe je dat ene punt zo inricht dat het een bron van vertrouwen wordt.
Unstoppable brainstormer
10 februari 2021
In zijn TED talk "ADHD sucks, but not really" beschrijft Salif Mahamane hoe hij zijn hele leven te horen krijgt wat er allemaal mis met hem is, als hij weer eens niet oplet. En hoe hij wordt weggezet alsof hij niet normaal is.
Het gevaar van priming
25 januari 2021
Zojuist een erg interessante sessie gehad over de mogelijkheid om een "algoritmeregister" te introduceren. Iedereen heeft daar wel iets van een beeld bij, maar bij nadere verkenning blijkt al snel: wat zit er nou eigenlijk in een "register", en wat valt er eigenlijk allemaal onder de noemer "algoritmes". Op die manier wordt het verzinnen van een oplossing een soort taalfilosofische exercitie.